Op naar Albany

Zondag zijn we vanuit Fremantle naar Albany gereden. Na een quick hello to Sarah, de jongste docher van June, zijn we op weggegaan naar Albany, de plaats waar June woont. Zo'n 450 km vanuit Perth. In Nederland zou ik allang in slaap gevallen zijn haha maar hier is het zo anders dat ik alleen maar om me heen gekeken heb en een sudoku heb gemaakt. Onderweg veel Canolavelden gezien.

Van Canola wordt olie gemaakt om mee te koken. Ook onderweg veel schapen met lammetjes gezien. Tuurlijk het is lente hier maar nog steeds vreemd om dit in september te zien. In Narrogin wat voor de lunch gehaald. O.a. Lemington, een typisch australisch cake met chocola en kokos en erg lekker!

Daarna doorgereden naar de zus van Wal, Francis. Een oudere dame die nog dagelijks in haar tuin te vinden is. Een mooie tuin met sinaasappelbomen maar ook boerenkool haha. Francis heeft een nederlandse man die oorspronkelijk uit Eerbeek komt. Na wat fruit geplukt te hebben zijn we via Wagin naar Albany gereden. Wederom een quick hello to Shannon, het gehandicapte oppaskind van June en mum, de moeder van June, bijna 90 maar nog erg kwiek! Daarna kwamen we bij June's huis aan. Ze woont in een unit zoals ze dat hier zeggen. Het is lekker ruim. Ik heb een eigen slaapkamer en badkamer.

Maandag hebben we voor het boodschappen doen eerst koffie gedronken met Paulien, Theo, Sandra en Mum in Albany. Paulien is een zus van June en haar man Theo is van oorsprong nederlander, geboren in Brunssum, de plaats waar Jurjen ook vandaan komt. Wanneer zij nederlands praten, praten ze met een limburgs accent haha. Daarna boodschappen gedaan met mum en voor onszelf. 's Middags naar de verjaardag van Shannon geweest en daarna langs de kust van Albany gereden om te kijken of er walvissen zwommen maar nee ze waren er nog niet. Na het eten naar June's favoriete soap Home and Away gekeken en naar farmer wants a wife, de australische versie van boer zoekt vrouw erg leuk!

Je hebt hier meer reclame op tv dan in nederland. Echt irritant!

Vandaag wezen lunchen met Sharon, een vroegere vriendin van Christina, de middelste dochter van June. In Nederland de bediening komt vragen wat je wil. Hier bestel je en betaal je eerst aan de kassa en dan wordt het later gebracht. Toen nog een bezoek gebracht bij Michael & Julie, broer en schoonzus van June. Eenmaal weer thuis heb ik June leren Keezen!

De eerste dagen

June heeft me samen met Wal, een goede vriend, opgehaald van Perth Airport. We hebben overnacht bij Jen en Brian, vrienden van Wal. Erg aardige mensen. De volgende dag zijn we naar Whiteman park gegaan, Een groot park met ook een dierentuinachtig wildlife park. Was erg interessant want ze hadden van alle gebieden in Australie (puntjes op de e er even bij denken want dat krijg ik niet op June's laptop). Ik heb hele mooie vogels gezien, kangeroes en natuurlijk koala's!

Omdat deze Koala's tam gemaakt zijn, kon je ze aaien. Want normaal zijn ze echt niet zo lief als ze eruit zien.

Natuurlijk heb ik veel meer foto's maar ik bewaar ook wat voor thuis. Daarna heeft Wal ons naar Fremantle gereden waar we 2 nachten in een B&B verblijven. We werden hartelijk ontvangen door Peter. Wat me opvalt ookal ben ik hier nog maar heel kort dat het lijkt dat mensen elkaar kennen, maar dat is helemaal niet zo. Ze zijn heel gastvrij. In de avond zijn we naar een restaurant gegaan genaamd Sail & Anchor. Daar zijn we gaan eten met Sally Ann, de oudste dochter van June, haar man Jim, dochter Marly en de ouders van Jim, Janet & Derek.

de B&B

Vandaag zijn we Fremantle in geweest. We hebben The Round House bezichtigd. The Round House is het oudste gebouw van Fremantle (1830) Vroeger was het een gevangenis. Ik kon er niet naar binnen maar June en Wal hebben foto's gemaakt.

gelukkig leeft ze nog!



Na de lunch zijn we naar The Fremantle markets gegaan (net zoiets als Beverwijk) the chocolate factory geweest. Erg veel chocola! We zijn daar met de orange cat naartoe gegaan. Een gratis buslijn door Fremantle en ook rolstoeltoegankelijk. Er zijn vaak ook rolstoeltoiletten te vinden. Voordat we terug gingen naar de B&B zijn we nog even bij de haven gaan kijken.

Aan de andere kant van de wereld

Vanaf nu schrijf ik in de Australische tijd. Ik vloog van Amsterdam naar Kuala Lumpur. Mijn ouders mochten helpen met inchecken en toen ik me meldde bij de assistentiedesk moest ik nog lang wachten voor ik naar de gate gebracht zou worden. Mijn ouders konden blijven tot ik opgehaald werd. Dat was wel gezellig. De vlucht verliep prima! In Kuala Lumpur werd ik ook goed geholpen. Ik kreeg mijn eigen rolstoel. Ik heb een beetje op de luchthaven rondgekeken. In de lift kwam ik een nederlandse vrouw tegen, Ineke. We zijn samen wat gaan drinken en hebben zo de tijd omgekregen. Ineke reisde door naar Sydney, waar haar dochter een half jaar verblijft. Tegen 6 uur pm moest ik me weer melden bij een assistentieburo en werd ik naar de gate gebracht. Na een vlucht van 5 uur arriveerde ik in Perth. Soms is het een voordeel dat je in een rolstoel zit want dan hoef je niet in een lange rij bij de douane te wachten. Ik was dus vrij snel in de aankomsthal. Ik keek overal maar geen June. toen heb ik haar gesmst waar ze was. June belde mij en vroeg of ik in Kuala Lumpur was. Haha nee zei ik, ik ben in Perth! Ze had zich vergist. Binnen een half uur was ze er. Zo fijn om haar weer te zien!

Ik mag vliegen!

Nog even snel een bericht voor ik naar Schiphol vertrek, ze hebben de code gewijzigd en nu mag ik wel zelfstandig reizen. Het is zelfs bevestigd door Malaysia Airlines per mail dus een uitdraai daarvan neem ik mee. Op naar Perth!

p.s. Nicole en Stien nogmaals bedankt voor jullie steun!

De moed zakt me in de schoenen

Gisteren werd ik gebeld door het reisburo dat ze nog geen bericht hadden van Malaysia Airlines. Ze zouden nog een mail doen. Vandaag werd ik gebeld dat Malaysia Airlines het formulier geweigerd heeft! Een arts daar staat niet toe dat ik mee ga vanwege de hulp die ik gevraagd heb. En dat alleen maar omdat de code veranderd is?! Ik weet het nu allemaal ff niet meer. Het reisburo belt me morgen nog. Wordt dus vervolgd. Gelukkig komt een vriendin morgenochtend me met raad en daad bij staan, want in m'n eentje trek ik dit echt niet.

Vraag me niet hoe het kan, maar geniet er van

Toen ik vanmiddag thuiskwam van mijn laatste officiële werkdag (morgen ga ik nog een dag uit) lag er een getypte envelop in de brievenbus zonder postzegel. Hij was aan mij geadresseerd. In de envelop zat een kaartje met de getypte tekst:

Vraag me niet hoe het kan, maar geniet ervan.
Groetjes aan Australië

Verder geen naam, maar wel een bankbiljet! Echt, ik weet niet van wie het afkomstig is en waar heb ik het aan verdiend?! Ik sta perplex. Ik kan hier nog uren over nadenken...... En ookal zou ik bij mensen gaan gissen ze zeggen toch dat het niet van hun komt. Het blijft dus een groot raadsel.

Dus gulle gever heel erg bedankt, maar het had niet gehoeven!

De koffer is gepakt!

Nou mijn reis kan nu echt van start. Vanmiddag kwam vriendin Elly helpen mijn koffer te pakken. En het past zomaar! Goed gedaan El! Wel hebben we bij Liesbeth de buurvrouw even een weegschaal geleend om te kijken of we niet over de 20 kg komen. Maar nee het kan allemaal mee.