Om de spanning nog een beetje op te voeren.....

Op 24 augustus heb ik zelf even naar KLM gebeld om te informeren of alles in het systeem staat qua hulp e.d. Want ik wil natuurlijk niet zoals mijn collega Stien op Schiphol komen en dat dan blijkt dat ik niet ben aangemeld en dus niet mee kan. Al pratende vond die meneer aan de telefoon dat het beter was om toch een andere code in het systeem te zetten, zodat ik wat meer hulp zou krijgen. Ook bleek dat ik op de airport in Maleisië niet over mijn eigen rolstoel kan beschikken. Maar goed dat ik even geïnformeerd heb.

Donderdag 25 augustus werd ik door het reisburo gebeld. "Heb je zelf met KLM gebeld?" Ja antwoordde ik. "Waarom?" Nou om alles even te checken. "Het was prettiger geweest als je ons daarvan op de hoogte had gesteld. Nu is de code in het systeem veranderd" Ja zei ik want al pratende vond KLM dat beter. En daarbij komt nog dat als je beperkingen hebt je vaak dingen dubbel-dubbel-dubbel-dubbel-dubbel moet checken. "Dat betekent dat er voor Malaysian Airlines een medisch formulier ingevuld moet worden." Nee hè dacht ik. Ze zouden contact opnemen met KLM en Malaysian Airlines en dan zou ik vernemen hoe en wat verder. Gelukkig had ik die middag een afspraak bij de schoonheidsspecialiste dus kon ik ff heerlijk ontspannen. Daarna heb ik het reisburo gebeld. Ze hadden contact gehad met KLM. Het blijft zo in het systeem staan en ze benadrukte dat het cabinepersoneel niet verplicht is mij te helpen om naar de wc te lopen. Nou zal het wel loslopen, maar ze zullen maar zo strickt zijn, kan ik 12 uur niet naar de wc! Vrijdag zouden ze contact hebben met Malaysian airlines. Als er een medisch formulier ingevuld moest worden (wat eigenlijk al zeker was), zou dit ondertekend moeten worden door een arts. Dus ik vrijdag de assistente gebeld. Ik kon 's middags het formulier brengen maar de huisarts had geen tijd om het in te vullen. Ik vroeg wanneer wel? "Kom maandagmiddag maar even informeren." Er was een beetje haast bij want het reisburo zou per 1 september sluiten en in Maleisië was de ramadan bijna afgelopen, dus suikerfeest waardoor er minder gewerkt wordt. Pffff. Ik maandagmorgen nogmaals met de assistente gebeld en gevraagd of ik het 's middags op kon halen. "Nou kom het morgen maar ophalen dan is het zeker ingevuld." Dan sta ik om 8 uur op de stoep zei ik. Dus stond ik dinsdag weer bij de assistente aan de balie. Dit waren andere assistentes en ze konden het formulier niet vinden! Zij met de arts gebeld. Daar lag het nog want omdat hij mij maar 1 keer gezien heeft wilde hij het samen invullen. Daar valt op zich wat van te zeggen natuurlijk. Zowaar mocht ik nu wel even tussendoor het formulier in laten vullen. Daarna naar het reisburo gegaan om het daar persoonlijk af te geven en te laten checken want het moest in het engels. Het werd gefaxt en daarna gebeld of het allemaal ok was. Dat ik geholpen moet worden met het naar de wc lopen moest veranderd worden want dat doen ze niet. Zelfde verhaal als bij KLM dus. Ze zouden het zelf aanpassen zodat het formulier wel geaccepteerd kon worden. Ik zou door het reisburo nog gebeld worden als het ook in het systeem staat. Tot nu toe is dit nog niet gebeurd en ik heb me voorgenomen er niet meer achter aan te gaan. Ik heb een kopie van het formulier en het 026 nummer van het reisburo is doorgeschakeld naar Amsterdam dus het heeft ook weinig zin.

Dus nu maar hopen dat het goed gaat. Hoewel ik er nog steeds zin in heb, vergt dit toch wel veel energie en kan ik soms moeilijk in slaap komen. Ik zal blij zijn als ik in Perth geland ben en ik June kan omhelzen, dan pas weet ik dat het goed is.

"Keep your fingers crossed!"